Lâle eÄŸer ÅŸaÅŸkınca gülmeseydi.

Ä°çindeki karanlığı kim görürdü?

O her ne kadar kendi kanına bulanmıştır ama,

Bu da kara kalpli olmasının cezasıdır.

Bırakmıyorum ki, gönülde düÅŸünce olasın,

Ä°stemiyorum ki, gözlerde deÄŸersiz kalasın;

Seni canımda saklıyorum;  gözümde gönlümde  deÄŸil

Tâ ki son nefesime kadar bana yâr olasın!

YüreÄŸim  aÅŸk ateÅŸinden kebap  olmuÅŸtur.

Çehremin rengi ciÄŸer kanındandır.

Dostun dudağının suyu şarabımdır.

Artık beni kınamayın; bana akıl öÄŸretmenin ne yeri var?

Dikkat et ki, onun vuslatı herkesin eline geçmez

Åžeriat  kadehinden  sarhoÅŸlara  süt vermezler.

Orada dünya heveslerinden geçmiÅŸ erenler dem çeker

Kendine tapanlara tek bir yudum bile vermezler.

ZabitliÄŸin düzeni, teÅŸbih ile din ile mabetledir.

Zünnâr, küfür ve meyhane de aÅŸkın saÄŸlamlığını gösterir.

Ä°man küfür, küfür de iman olmadıkça,

Hakkın bir kulu, hakkıyle Müslüman  olamaz.

Dosta eriÅŸmek için durmadan koÅŸuyorum,

Ömrüm sona yaklaÅŸtı ben hâlâ uykudayım.

Diyelim ki kavuÅŸtum nihayet sevgiliye

Ya o geçen günleri ben nerede bulayım?

 Derleyen: Dost